Ντόγκβιλ (Σκυλόπολη) – Οι σκέψεις ενός Σερραίου για την κατάσταση με τα αδέσποτα

PetFriendsΑπόψεις Comments

Οι σκέψεις ενός Σερραίου για την κατάσταση με τα αδέσποτα

Το «Ντόγκβιλ» είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα θεατρική ταινία του 2003. Είναι του Δανού σκηνοθέτη Λαρς Φον Τρίερ στην οποία πρωταγωνιστεί, με μια καταπληκτική ερμηνεία, η πολύ γνωστή Νικόλ Κίτμαν. Σκοπός του παρόντος άρθρου, ωστόσο, δεν είναι να αναλύσει τη συγκεκριμένη ταινία, αν και τη συνιστώ ανεπιφύλακτα. Σκοπός είναι να εκφράσω τις σκέψεις μου για ένα τοπικό ζήτημα που θεωρώ πολύ σοβαρό. Είναι η κατάσταση στην πόλη μας με τα αδέσποτα σκυλιά. Ένα τραγικό, καθημερινό θέαμα, που για κάποιο λόγο πάντα μου φέρνει στο νου τον τίτλο αυτής της ταινίας: Ντόγκβιλ, σκυλόπολη!

Αναφέρομαι στα αδέσποτα σκυλιά που περιφέρονται και απολαμβάνουν μακάρια τη ζωή στο κέντρο της πόλης των Σερρών δεχόμενα την ευσπλαχνική και γενναιόδωρη φροντίδα κάποιων καταστηματαρχών, περαστικών και πελατών των καφετεριών και ταβερνών. Αφρόντιστα και άπλυτα ζωντανά, που κανείς δεν ξέρει από πού προήλθαν και σε τι κατάσταση βρίσκονται. Είναι άρρωστα, είναι υγιή, είναι άγρια, είναι ήρεμα; Κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά.

Κατέχουν όμως ένα εξέχοντα ρόλο στο χαρακτήρα της πόλης και ο κάθε νεοφερμένος επισκέπτης σίγουρα εντυπωσιάζεται και προβληματίζεται με την εμφανή και κυρίαρχη παρουσία τους. Πώς όμως εξελίχτηκε αυτή η κατάσταση; Γιατί κανείς δεν φαίνεται να ασχολείται με αυτό το ζήτημα έμπρακτα; Ποιες είναι οι προτεινόμενες λύσεις;

Ας δούμε πρώτα πώς φθάσαμε ως εδώ. Υπάρχει τελευταία μια μόδα (μάλλον λόξα), πολλοί να αναζητούν τη συντροφιά ενός συμπαθούς τετράποδου. Ίσως απερίσκεπτα, ίσως γιατί κι οι άλλοι το κάνουν, ίσως γιατί θέλουν ένα ζωντανό και υποτακτικό «παιχνίδι» για να προσφέρουν συγκίνηση και χαρά στον εαυτό τους. Αξίζει γενικά τον κόπο να αναλυθεί από ψυχολογική άποψη το ζήτημα. Βλέπουμε τα ζωντανά στα μπαλκόνια των πολυκατοικιών να εκφράζουν γαυγίζοντας τη νευρασθένειά τους που βρέθηκαν παγιδευμένα σε ένα περιορισμένο χώρο τελείως έξω από το φυσικό τους περιβάλλον, περιμένοντας πότε θα αποφασίσει το «αφεντικό» τους να τα βγάλει έξω για την ανάγκη τους και την αναψυχή τους.

Όμως ένα ζωντανό θέλει, φαντάζομαι, πολύ φροντίδα: τακτική ιατρική παρακολούθηση, σίτιση, πλύσιμο κλπ. φροντίδες που συνειδητοποιεί αργότερα το «αφεντικό» και διαπιστώνει ότι δεν μπορεί να ανταπεξέρθει. Τι κάνει λοιπόν αφού το ποθητό συναρπαστικό «παιχνίδι» έγινε, μετά από κάποιο καιρό, βραχνάς και βάρος; Απλά το ξεφορτώνεται. Κάπως έτσι νομίζω φθάσαμε εδώ που φθάσαμε.

Ποια είναι η στάση του Δήμου; Τι λένε οι ειδικοί, οι κτηνίατροι κλπ; Δεν έχω ακούσει κάτι σχετικό. Αυτό όμως που γνωρίζω είναι ότι σε καμιά ευρωπαϊκή χώρα και πόλη δεν συμβαίνει αυτό που βλέπουμε στην πόλη μας. Και γιατί; Διότι απλά εφαρμόζεται η σχετική νομοθεσία και βέβαια ο κοινός νους.
Υπάρχει στη χώρα μας σχετική νομοθεσία για τα αδέσποτα ζώα; Φυσικά! Από τα πολλά και διάφορα που αναφέρει, παραθέτω παρακάτω ενδεικτικά μερικές παραγράφους του ν. 4039/2012

« Οι Δήμοι υποχρεούνται να μεριμνούν για την περισυλλογή και τη διαχείριση των αδέσποτων ζώων συντροφιάς, σύμφωνα με το παρόν άρθρο. Η αρμοδιότητα αυτή μπορεί να ασκείται και από συνδέσμους Δήμων, καθώς και από φιλoζωικές ενώσεις και σωματεία, αφού προηγηθεί σχετική έγγραφη συμφωνία με τον αρμόδιο Δήμο, ο οποίος έχει τη συνολική εποπτεία των αδέσποτων ζώων συντροφιάς εντός των διοικητικών του ορίων. Οι κατά τα ως άνω φιλοζωικές ενώσεις και σωματεία που εγκρίνονται από τον αρμόδιο Δήμο οφείλουν να διαθέτουν υποδομή, συνιστάμενη στην ύπαρξη κατάλληλων σχετικών εγκαταστάσεων ή οχημάτων μεταφοράς ζώων και ανθρώπινο δυναμικό με εμπειρία στο χειρισμό των ζώων.

«Υπό την εποπτεία των Δήμων, μπορούν να ιδρυθούν και να λειτουργούν καταφύγια ή και κτηνιατρεία αδέσποτων ζώων συντροφιάς και από φιλοζωικά σωματεία και ενώσεις, που διαθέτουν το κατάλληλο κτηνιατρικό προσωπικό, τουλάχιστον έναν κτηνίατρο ανά 50 ζώα, την τεχνική υποδομή, τις εγκαταστάσεις και τον αναγκαίο εξοπλισμό, σύμφωνα με τις διατάξεις του ν. 604/1977 και του π.δ. 463/1978, όπως ισχύουν.»

« Για την περισυλλογή των αδέσποτων ζώων συντροφιάς, συγκροτούνται συνεργεία από άτομα κατάλληλα εκπαιδευμένα και έμπειρα στην αιχμαλωσία ζώων συντροφιάς. Τα συνεργεία αυτά ελέγχονται για το έργο τους, ως προς τις επιτρεπόμενες μεθόδους σύλληψης και αιχμαλωσίας των ζώων αυτών, από κτηνίατρο της αρμόδιας υπηρεσίας Κτηνιατρικής του Δήμου και, όπου αυτή δεν έχει συσταθεί, από κτηνίατρο του Τμήματος Κτηνιατρικής της Διεύθυνσης Αγροτικής Οικονομίας και Κτηνιατρικής της οικείας Περιφερειακής Ενότητας. Η εποπτεία και ο έλεγχος πραγματοποιείται βάσει ανάλυσης κινδύνου. Τη μέριμνα για την εκπαίδευση των ατόμων αυτών έχει ο οικείος Δήμος.»

«Τα αδέσποτα ζώα συντροφιάς, που περισυλλέγονται, οδηγούνται τμηματικά στα υπάρχοντα καταφύγια αδέσποτων ζώων συντροφιάς, στα δημοτικά κτηνιατρεία ή, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, και σε ιδιωτικά κτηνιατρεία, που διαθέτουν την κατάλληλη υποδομή και μπορούν να φιλοξενήσουν προσωρινά και για εύλογο χρονικό διάστημα τα προς περίθαλψη ζώα, μέχρι την αποθεραπεία τους, υποβάλλονται σε κτηνιατρική εξέταση, στειρώνονται, σημαίνονται με ηλεκτρονική σήμανση ως αδέσποτα και καταγράφονται στη διαδικτυακή ηλεκτρονική βάση.

Αν διαπιστωθεί από την κτηνιατρική εξέταση ότι είναι τραυματισμένα ή πάσχουν από ιάσιμο νόσημα, υποβάλλονται στην κατάλληλη θεραπευτική αγωγή.
Αν διαπιστωθεί από την κτηνιατρική εξέταση ότι είναι επικίνδυνα ζώα συντροφιάς ή ότι πάσχουν από ανίατη ασθένεια ή ότι είναι πλήρως ανίκανα να αυτοσυντηρηθούν λόγω γήρατος ή αναπηρίας και η διατήρησή τους στη ζωή είναι πρόδηλα αντίθετη με τους κανόνες ευζωίας τους και αρνηθούν τα φιλοζωικά σωματεία της περιοχής να αναλάβουν τη φροντίδα, εποπτεία και τη διαδικασία υιοθεσίας τους, υποβάλλονται σε ευθανασία.»

Περισσότερες λεπτομέρειες μπορεί να διαβάσει κανείς στο λινκ:

http://www.odigostoupoliti.eu/nomos-42352014-zoa-sintrofias-ke-adespota/

Όμως, αγαπητοί συμπολίτες, είναι ζήτημα και κοινής λογικής και δυστυχώς, όπως και πολλά άλλα ζητήματα, η κοινή λογική συχνά φθάνει μέχρι την εξώπορτα του σπιτιού μας και όχι παραέξω.
Καταλήγω με την ευχή να λυθεί σύντομα το λυπηρό αυτό πρόβλημα της πόλης μας.

Στράτος Κεχαγιόγλου
Πηγή: serreslife.gr